ادعاهای جبران خسارت در محل کار ، خسارتی است که COVID-19 به کارگران کانادا وارد کرده است

جفری فریدمن “طولانی مدت” COVID-19 یکی از بسیاری از کانادایی ها است که پس از بیمار شدن از ویروس با مشکلات طولانی مدت سلامتی روبرو شده است. او می گوید که اکنون از کار در روزهای ابتدایی بیماری بیماری همه گیر در اوایل آوریل بیمار است.

فریدمن در یک شرکت کاشی سازی که صنعت ساخت و ساز مسکونی شلوغ تورنتو را تأمین می کرد کار می کرد ، که این یک سرویس ضروری قلمداد می شد و با دستور تعطیل شدن سایر مشاغل باز ماند. او می گوید با وجود خطرات عفونت احساس می کرد چاره ای جز معرفی به کار ندارد.

“من در بند بودم. اما چون به پول و احساسات من در مورد مشتریانم احتیاج داشتیم ، من روزانه هشت ساعت کار خود را ادامه می دادم و می رفتم.”

سی بی سی نیوز با هیئت های جبران خسارت کارگران استانی در سراسر کشور تماس گرفت و دریافت که بیش از 26000 ادعا توسط افرادی انجام شده که از طریق قرارداد COVID-19 در محل کار خود ثبت شده اند. فریدمن یکی از بیش از 20،000 نفری است که ادعاهای آنها تأیید شده است.

هزاران پرونده در سراسر کانادا ادعا می کنند

آمار ادعاهای جبران خسارت در محل کار اولین نشانه مشخص از تعداد افرادی است که به COVID-19 در کار در کانادا مبتلا می شوند ، اما این یک تصویر ناقص است.

هیچ حسابداری استانداردی از تعداد افرادی که هنگام کار به دلیل وصله ردیابی استانی و فدرال بیمار شده اند ، وجود ندارد.

بعلاوه ، این سیستم موارد COVID-19 را در میان کارگرانی که فاقد صلاحیت هستند یا به سادگی ادعا نمی کنند ثبت نمی کند.

در ماه آوریل ، علائم COVID-19 به فریدمن مبتلا شد و به بیمارستان رفت و در آنجا به او گفتند كه وی یك پرونده فرضی است و باید به خانه برود و منزوی شود. چند روز بعد ، او در حال نفس کشیدن بود و توسط امدادگران اورژانس به بیمارستان منتقل شد. او 44 روز را در آنجا گذراند ، بیشتر اوقات در یک دستگاه تنفس بود زیرا در برابر عفونت مبارزه می کرد.

وی گفت: “من مه مغزی دارم. به مدت 33 روز به طور مداوم به تارهای صوتی خود از طریق ICU و لوله آسیب می رسانم. من به طور مداوم دردهای گردن و عضله دوسر دارم.”

فریدمن که اکنون 65 سال دارد ، گفت که به جای لذت بردن از دوران بازنشستگی و رویاهای سفرش ، دیگر هرگز قادر به رانندگی نخواهد بود و هنوز برای گذر از زندگی روزمره تلاش می کند.

“من از قرار گرفتن در ICU بر روی باسنم یک زخم فشار عمده و اساسی دارم که تا جایی بهبود می یابد که حداقل بتوانم بنشینم ، اما نمی توانم به طور مرتب بیش از 10 دقیقه بخوابم. و من بسیار ضعیف هستم و خسته ، معمولاً تا ساعت 3 هر روز. “

هیئت ایمنی و بیمه محل کار انتاریو (WSIB) ادعای فریدمن را پذیرفت و از آن زمان با جایگزینی دستمزد از دست رفته فریدمن و کمک به حمام آنها برای جبران این آسیب ها ، به او و همسرش لوری کمک کرد.

WATCH | “طولانی مدت” بودن COVID چگونه است:

جفری فریدمن در ماه مارس به ویروس کرونا مبتلا شد و پس از شش هفته بستری شدن در بیمارستان هنوز از مشکلات سلامتی طولانی مدت رنج می برد. 9:22

ادعاهای کارگران خط مقدم رد شد

در انتاریو و بریتیش کلمبیا ، داده ها نشان می دهد که بیشتر ادعاها از کارگران در مراکز بهداشتی و کشاورزی است. با این وجود ، یک چهارم کارگران در انتاریو تحت پوشش سیستم جبران خسارت کارگران نیستند ، در مقایسه با BC ، جایی که همه کارگران تحت پوشش هستند.

کارگران انتاریو که تحت پوشش آنها نیستند ، تعداد زیادی از صنایعی مانند خانه های مراقبت شخصی ، خدمات کمک های اجتماعی و بخش های فنی و بانکی را شامل می شوند.

کارمندان هنگام سفارش در رستوران در مونترال در ماه جولای از تجهیزات محافظتی استفاده می کنند. در کانادا هیچ حسابداری استانداردی وجود ندارد که تعداد افراد مبتلا به COVID-19 هنگام کار به دلیل وصله پیگیری استانی و فدرال بیمار شده اند. (گراهام هیوز / مطبوعات کانادایی)

“این واقعاً پوچ بودن یک سیستم جبران خسارت را نشان می دهد که فقط بخشهای زیادی از صنایع را قطع می کند و می گوید شما حق پوشش ندارید و پیگیری این افراد بسیار دشوار است زیرا وقتی آنها به بیمارستان می روند ، ادعای آنها انجام نمی شود” از طریق شماره WSIB صورتحساب دریافت می شود “. دیوید نیوبری ، کارمند حقوقی جامعه در کلینیک حقوقی جامعه کارگران آسیب دیده در تورنتو گفت.

حدود 1425 مورد از 13 نوامبر در انتاریو پذیرفته نشده است ، از جمله صدها صنعت در خط مقدم مانند مراقبت های بهداشتی است.

نیوبری گفت این ادعاها را رد می کند همراه با این واقعیت که WSIB فقط 85 درصد حقوق و دستمزد کارگران را پرداخت می کند ، متناسب با اعلامیه های “قهرمانان” این کارگران نیست که اقتصاد را در طی یک بیماری همه گیر ادامه می دهد.

“در حالی که شرکت ها میلیون ها دلار صرف نصب بیلبوردها و تبلیغات اتوبوس می کنند ، از کارگران خط مقدم ما برای قهرمان شدن تشکر می کنند ، زمانی که مردم واقعاً در این مکان های کاری بیمار می شوند ، خواه قفسه های ما را تهیه کنند و یا به پدربزرگ و مادربزرگمان نگاه کنند که چه می شوند .. .15 درصد کاهش حقوق. “

جنیفر کالینز به عنوان پرستار در خانه سالمندان Pinecrest در Bobcaygeon ، Ont کار می کرد ، محل شیوع عمده ای که منجر به کشته شدن 29 نفر از ساکنان بهار شد. وی گفت كه دسترسی كافی به تجهیزات حفاظت شخصی نداشته و در مارس با COVID-19 بیمار شده و وی را با یك بیماری طولانی مدت روبرو كرده است.

کالینز در بیمارستان بستری نشد و او گفت که فقدان سوابق پزشکی که بیماری او را شرح می داد ، به ادعای او برای جبران خسارت کارگران لطمه زد.

نگهبانان امنیتی و یک مراقب بهداشت در ماه ژوئن در مرکز آزمایش COVID-19 در بیمارستان کالج زنان در تورنتو منتظر بیماران هستند. از تاریخ 13 نوامبر حدود 1425 مورد ادعای جبران خسارت کارگران در انتاریو پذیرفته نشده است ، از جمله صدها صنعت در خط مقدم مانند مراقبت های بهداشتی است. (فرانک گان / مطبوعات کانادایی)

“از من تماس تلفنی گرفتم [WSIB]، و آنها گفتند که با COVID فهمیدند که این یک مورد خاص است ، “اما چون آنها هیچ اطلاعات پزشکی یا اسنادی برای پشتیبان گیری از آنچه من به آنها می گفتم واجد شرایط نیستم” نداشتند.

کالینز گفت که او هنوز از فرسودگی رنج می برد و فقط می تواند حدود دو بلوک راه برود قبل از اینکه لگن بلند شود. وی گفت: “هر روز سعی می کنم بیشتر به خودم فشار بیاورم ، اما این کار دشوار است و ناامیدکننده است.”

پس از رد شدن ، کالینز به جای درخواست پاسخ اضطراری کانادا درخواست کرد و تأیید شد.

حتی با تأیید ، مبارزه همیشه تمام نشده است

در انتاریو ، WSIB 302 ادعای کارگران در مراکز مراقبت های پرستاری و مسکونی را رد کرده است.

در نهایت ، بسیاری از افرادی که در محل کار خود بیمار می شوند کسانی هستند که گزینه کار در خانه را ندارند. نیوبری ، از کلینیک حقوقی کارگران آسیب دیده ، گفت که این کارگران حتی ممکن است ندانند که می توانند به جبران خسارت کارگران ، به ویژه کانادایی های جدید که ممکن است با زبان یا قوانین محل کار آشنا نباشند ، دسترسی پیدا کنند.

دیوید نیوبری ، یک کارمند حقوقی جامعه در کلینیک حقوقی جامعه کارگران آسیب دیده در تورنتو ، می گوید ادعا را رد می کند همراه با این واقعیت که WSIB فقط 85 درصد از حقوق و دستمزد یک کارگر را می پردازد متناسب با اعلام “قهرمان” بودن این کارگران نیست حفظ اقتصاد در طی یک همه گیری. (CBC)

وی گفت: “کسانی که بیشتر در معرض آسیب هستند افرادی هستند که به طور کلی کمترین اطلاع را از وجود این موارد دارند.”

اما حتی برای کسانی که ادعاهای آنها تأیید می شود ، دعوا همیشه به پایان نرسیده است.

جفری فریدمن روز جمعه متوجه شد كه كارفرما از ادعای جبران خسارت كارگرانش درخواست تجدید نظر می كند ، اصرار دارد كه این اقدامات احتیاط های لازم را انجام داده و هیچ مدرکی برای ابتلا به COVID-19 در محل کار وجود ندارد.

با افزایش هزینه های ادعای جبران خسارت کارگران ، حق بیمه هایی که کارفرمایان باید پرداخت کنند نیز افزایش می یابد. نیوبری گفت این سیستم به كارفرمایان انگیزه تجدیدنظر در مورد ادعاهای تأیید شده را می دهد.

وی گفت: “سیستم های جبران خسارت کارگران در کانادا در مدلی شبیه به بیمه خصوصی تنظیم شده است.”

“حتی اگر … کارگر آسیب دیده در اثبات صحت ادعای خود موفق باشد ، این روند می تواند سالها به طول انجامد و این واقعا می تواند استرس زا باشد.”

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>