ترس ، ناامیدی ، دلسوزی و شرمندگی: آنچه پرستاران در طی همه گیری با آن دست و پنجه نرم می کنند

(هشدار: این داستان شامل توصیفات گرافیکی است که ممکن است برخی از خوانندگان را آشفته یا آزرده خاطر کند).

در کانادا نزدیک به 450،000 پرستار وجود دارد. برخی در بیمارستان ها کار می کنند ، برخی در خانه های مراقبت طولانی مدت ، برخی دیگر بصورت خصوصی استخدام می شوند ، اما همه آنها دارای یک اشتراک هستند. از ابتدای COVID-19 ، آنها در خط مقدم همه گیری بین المللی بوده اند که بیش از 1.4 میلیون زندگی در سراسر جهان، از جمله 12000 در این کشور.

کاری که آنها انجام داده اند بسیار سخت و خطرناک برای سلامتی و سلامتی شخصی آنها بوده است ، اما آنها مقاومت کرده اند. ملی با سه پرستار در سه استان مختلف در مورد تجربیات خود صحبت کرده اند ، و این داستان های آنها است.

کلاریس شن ، تورنتو

پرستار کلاریس شن یک پرستار در بخش مراقبت های ویژه در مرکز علوم بهداشتی Sunnybrook در تورنتو است. او عوارض جسمی و عاطفی COVID-19 را برای مردم از نزدیک مشاهده کرده است. (Kevin Van Paassen / Sunnybrook)

کلاریس شن ، 25 ساله ، پرستار مراقبت های حاد در مرکز علوم بهداشتی Sunnybrook تورنتو است. در ژانویه ، فقط یک سال از تحصیل دانشکده پرستاری ، او مراقب بیماری بود که علائم ویروسی را نشان می داد که حتی هنوز نامی از او نشان نداده بود.

معلوم شد که او اولین بیمار آزمایش مثبت با COVID-19 در کانادا است.

شن گفت: “عدم اطمینان زیادی وجود داشت ، اما به عنوان یک تیم ، ما به نوعی دور هم جمع شدیم و از خود حمایت کردیم.”

هنگامی که مشخص شد بیمارستان نیاز به گسترش بخش مراقبت های ویژه دارد ، شن داوطلب شد تا در ICU کار کند تا از کارکنان آنجا پشتیبانی کند. وی از آن زمان در شیفتهای 12 ساعته در ICU بوده است.

تعدادی از مواردی که هنگام برخورد با بیماران COVID-19 تجربه کرده بود برای او جدید بود.

“از نظر پرستاری ، این واقعیت که بسیاری از بیماران مبتلا به ویروس بیمار می شوند ، بسیار سریع می توانند با علائم بسیار خفیف به بیمارستان مراجعه کنند و می توانند خیلی سریع پیشرفت کنند تا جایی که به تهویه مکانیکی نیاز باشد. واقعاً غافلگیر شد. زیرا قرار دادن در دستگاه تنفس واقعاً آسیب زا است. “

شن در زمان حضور خود در ICU به مراقبت از ده ها بیمار مبتلا به COVID-19 کمک کرده و می گوید اکثر مردم متوجه نمی شوند که لوله گذاری سخت است.

“من از یک بیمار در یک ونتیلاتور مراقبت می کردم و او این چیز را در جایی داشت که بدنش فقط روشن و خاموش شده بود ، جایی که دندان هایش روی ونتیلاتور گاز می گرفتند. و دندان هایش در واقع بیرون می آمدند ، مانند اینکه او بخشی از خود را گاز گرفت زبان و دندانهایش بیرون می آمد و همه جا خون بود “. شن گفت.

من هرگز تصور نمی کردم که در موقعیتی باشم که به کسی بگویم “شما نمی توانید عزیز خود را در بیمارستان ملاقات کنید.”– کلاریس شن

با تغییر قوانین بیمارستان ، شن مجبور شده بود به خانواده های بیماران سخت بیمار بگوید که دیگر نمی توانند ویزیت کنند یا باید ویزیت ها را کوتاه کنند. او می گوید سعی کرده است با حفظ دلسوزی ناامیدی را که روزانه با آن کنار می آید برطرف کند.

شن گفت: “من هرگز تصور نمی کردم که در موقعیتی باشم که به کسی بگویم” شما نمی توانید عزیز خود را در بیمارستان ملاقات کنید “.

“من سعی می کنم به آنها کمک کنم تا بفهمند این چیست که ما سعی می کنیم به آنها کمک کنیم تا احساس کنند که من طرف آنها هستم ، حتی اگر شرایط واقعاً چالش برانگیز باشد.”

و شن در حالی که دست بسیاری از بیماران را در ICU نگه داشته است. او می گوید ، بارها و بارها ، وضعیت یک بیمار بدتر شده است و آنها خیلی سریع در معرض COVID-19 قرار گرفتند به طوری که خانواده هایشان نتوانستند به موقع به آنجا بروند.

کلاریس شن ، پرستار مراقبت های حاد در مرکز علوم بهداشتی Sunnybrook تورنتو ، توصیف می کند که چگونه با بیماران بخش مراقبت های ویژه ارتباط برقرار می کند که اغلب رنج می برند ، ناامید و ترسیده اند. 0:25

یک مورد اخیر در ذهن او مانده است ، زمانی که او در بالین زنی بود که قبل از رسیدن دو دخترش به بیمارستان فوت کرد. چن برای پرستاری که ارائه دهنده مراقبت های اولیه بیمار بود ، استراحت را پوشش می داد ، بنابراین بیمار را به خوبی نمی شناخت.

“تمام چیزی که واقعاً می توانستم به او بگویم این است که من رنگ ناخن هایش را دوست دارم ، و موهای او زیبا بود و دخترانش او را دوست داشتند. بنابراین من در نهایت فقط بارها و بارها به او گفتم که دخترانش آرزو می کنند که آنها می توانند اینجا باشند ، “شن گفت.

“مهم است که او احساس تنهایی نکرده است. منظورم این است که افتخار و امتیازی است که می توانم در لحظات آخر بیماران در کنار آنها باشم.”

همانطور که پرونده ها در تورنتو به بالاترین رکورد می رسند و شهر در یک قفل دوم قرار دارد ، شن می گوید که آرزو می کند مردم آرزو کنند آنچه را که او در یک شیفت در ICU می بیند ببینند. او فکر می کند که این کار آنها را به همان اندازه که می ترساند ، می ترساند و به آنها کمک می کند تا در مقابل ابتلا یا شیوع ویروس هوشیار باشند.

“می دانید ، هفته گذشته شما دو بیمار COVID در بیمارستان داشتید. و این هفته شما 15 و دو نفر در ER منتظر هستید و هیچ تختی در ICU ندارید. و سپس در تلاش هستید مردم را از شنو گفت: ICU که به طور بالقوه از چند روز دیگر اقامت در آنجا بهره مند خواهد شد ، زیرا شما به آن تخت احتیاج دارید. بنابراین ، این برای من ترسناک است. “

میگان ثمث ، ونکوور

Meaghan Thumath یک پرستار ثبت شده است که با جوامع بی خانمان و حاشیه نشین در مرکز ونکوور در سمت شرق کار می کند. (ریچارد گروندی / CBC)

Meaghan Thumath یک پرستار ثبت شده است که کلاه های زیادی به سر می گذارد.

او با اجتماعات بی خانمان و حاشیه نشین در مرکز شهر مشهور ونکوور در سمت شرق کار می کند. وی همچنین به آموزش پرستاری ، تحقیقات بالینی و شرکت در استقرار بین المللی با سازمان بهداشت جهانی که شامل کار در مورد ابولا و سایر شیوعهای خارج از کشور است ، می پردازد.

از زمان شیوع COVID-19 ، Thumath از تجربه خود برای مراقبت از بیماران در ونکوور که عمدتا بدون گزینه های دیگر استفاده می کنند استفاده کرده است.

تومث گفت: “گاهی اوقات می تواند مانند یک اردوگاه بی خانمان به نظر برسد. گاهی اوقات این یک ساختمان مسکونی تک اتاقه است که متعلق به یک مالک خصوصی است. گاهی اوقات یک پناهگاه بی خانمان است ، و گاهی اوقات یک مرکز مسکونی پشتیبانی می شود.” “ما مردم را در جایی که هستند پیدا می کنیم.”

من فکر می کنم اگر شما می توانید با وقار با مردم رفتار کنید ، و از آسیب روحی برخوردار باشید و می فهمید که بعضی اوقات مردم می ترسند ، مردم بسیار سپاسگزار هستند.– Meaghan Thumath

بیماران Thumath اغلب بیش از مواجهه احتمالی با COVID-19 با مسائل بیشتری دست و پنجه نرم می کنند.

تومات گفت: “بنابراین ما شاهد نوعی دوقلوزایی در مورد بحران مصرف بیش از حد و همچنین COVID-19 هستیم. و سپس علاوه بر این ، مردم هنوز با اچ آی وی و هپاتیت C و سایر عفونت ها دست و پنجه نرم می کنند.”

وی خاطرنشان كرد كه درخواست از افراد بی خانمان برای منزوی شدن یا قرنطینه كردن هنگام مواجهه با COVID-19 چالش های دیگری را به وجود می آورد كه بیشتر كانادایی ها با یك محل زندگی نمی توانند آن را بفهمند.

بخشی از شغل او همچنین آموزش کارکنان پناهگاه در بهترین روش ها برای زمانی است که افراد با علائم در آستان خود ظاهر می شوند.

Thumath می گوید که او کار را انجام می دهد ، و خطرات شخصی مرتبط با آن را می پذیرد ، زیرا این کار پاداش زیادی دارد.

وی گفت: “این یک افتخار بزرگ است ، زیرا مردم از کمک شما بسیار سپاسگزارند. من فکر می کنم اگر شما می توانید با آبرومندانه با مردم رفتار کنید ، و از نظر آسیب دیدگی مطلع باشید و درک کنید که بعضی اوقات مردم می ترسند ، به طور کلی مردم بسیار سپاسگزار هستند.”

Meaghan Thumath ، پرستاری که با جوامع بی خانمان و حاشیه نشین در ونکوور و همچنین در زمینه استقرار در معرض خطر بهداشت بین المللی کار می کند ، می گوید او و همکارانش باید “ذاتاً انعطاف پذیر باشند.” 0:18

ریسک های شخصی که وی انجام می دهد قابل توجه است. توتات اخیراً از سفر با سازمان بهداشت جهانی به آفریقای جنوبی بازگشت و در این زمینه به پاسخ همه گیر در آنجا کمک کرد.

او همچنین بخشی از تیمی بود که بهار امسال به بازگرداندن افراد از ووهان ، چین به پایگاه نیروهای کانادایی ترنتونین کمک کرد. با توجه به این وظیفه بود که تومات خودش به ویروس مبتلا شد.

او می گوید که تجربه به او کمک می کند درک بهتر بیماران خود را درک کند.

خساراتی که کار وی برای خانواده اش داشته است ، چیزی است که بر او سنگینی می کند. تومات ازدواج کرده و دارای دو فرزند است. او هر وقت در جایی مستقر شود در صورت عدم بازگشت به آنها نامه های خداحافظی می نویسد.

او می گوید: “من از شوهرم به دلیل حمایت حمایت می کنم ، اما این امر بر من سنگینی می کند.” “این سخت ترین چیزی است که یک کشوی پر از نامه برای آنها فراهم می کند فقط در صورت عدم بازگشت من.”

سایه فلمینگ ، کلگری

شای فلمینگ ، یک پرستار قلب ، در تجهیزات محافظت شخصی در هنگام شیفت کاری در مرکز پزشکی کلگری فوتیلز. (Shaye Fleming)

شای فلمینگ از ماه سپتامبر کار نکرده است. این زمانی بود که جوان 29 ساله COVID-19 را در حالی که در یک شیفت منظم به عنوان پرستار قلب در مرکز پزشکی Calgary’s Foothills فعالیت می کرد ، گرفتار کرد.

وی گفت: “اکنون بیش از دو ماه است و من تازه احساس می کنم کمی به حالت عادی برگشته ام.”

“من هنوز نفس راحتی می کشم ، و این مثل من نیست ، می دانید؟ من معمولاً می توانم بدوم ، راه بروم ، مثل اینکه من معمولاً کاملاً فعال هستم.”

تأثیر مداوم ویروس باعث شده است که فلمینگ ناامید شود و احساس دیگری را احساس کند که به گفته او انتظارش را ندارد.

“من اضطراب زیادی را نیز با آن تجربه کرده ام. وقتی جوان هستید فکر می کنید حالتان خوب خواهد شد ، و من یکی از کسانی بودم که نگران ابتلا به آن نبودم. و بنابراین این واقعیت که او یک دوره بهبودی طولانی مدت بوده است ، و من فاقد مقدار زیادی از استقامت قبلی هستم ، بله ، مطمئناً سخت بوده است “.

فلمینگ دو بار تلاش کرده است که به کار خود برگردد ، اما هر دو بار نتوانسته است. علائم وی همچنان بسیار ناتوان کننده است.

… این شرم از عدم توانایی بازگشت به محل کار خود وقتی احساس کردم که باید خوب باشم ، باعث می شود شما خیلی شرم آور باشید.– سایه فلمینگ

او امیدوار است که این هفته دوباره امتحان کند. وی گفت: عدم توانایی برای بازگشت به کار فقط بر استرس او افزوده است.

فلمینگ گفت: “من نتوانسته ام آنجا باشم و پشتیبان همکاران و همکارانم باشم.” “بنابراین ، شما می دانید ، این شرمساری از عدم توانایی بازگشت به محل کار خود وقتی احساس کردم که باید خوب باشم ، باعث می شود شما خیلی شرم آور باشید.”

فلمینگ می گوید که همزمان با افزایش موارد در آلبرتا و سراسر کشور ، او امیدوار است که مردم به الزامات مربوط به فاصله اجتماعی توجه کنند و سخنان مقامات بهداشت عمومی را گوش دهند. اما وی می افزاید فارغ از نحوه برخورد افراد با بیماری همه گیر ، پرستاران همیشه در صورت مریضی برای مراقبت از آنها خواهند بود ، حتی اگر ارائه این مراقبت ها خطری برای سلامتی آنها باشد.

وی گفت: “ما بدون توجه به آنچه به آن اعتقاد دارید و در آن لحظه برای آن ارزش قائل هستید ، به عزیزان و شما اهمیت خواهیم داد.” “پرستاران همیشه در کنار شما خواهند بود.”

شای فلمینگ ، یک پرستار قلب در مرکز پزشکی کالگری فوتلز که در یکی از شیفت های خود COVID-19 را گرفت ، توضیح می دهد که چگونه ابتلا به ویروس باعث احترام وی به میزان جدی و ناتوان کننده آن شده است. 0:33

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>